چقد دلم تنگ شده بود برا وبلاگم...پر از خاطرس برام این وبلاگ...یه سالی میشه نیومدم سر بزنم...میگن سرت که شلوغ بشه همه چیز یادت میره...حکایت من و دانشگاه و این سالی بود که پر از فراز و نشیب گذشت...ایشالا دوباره ادامه میدم وبلاگو...داره چهارساله میشه وبلاگ...همچنان همراهم باشین...مرسی از بودنتون...

بدتر از رفتن...
گندی است که انسان ها...
به باور یکدیگر می زنند...

هوا بارونیه...

عاشق هوای بارونیم...

محرم رو به همه دوستان تسلیت میگم...

دنــیـــای خــیــالـــم...

پُـــــر از بــودن هـــایـــی ست...

که نـبــودنـت را به رُخ مـــــــــــی کِشند...